Home » Blog » Het verhaal van Uros, een bijzonder paard

Het verhaal van Uros, een bijzonder paard

Ik was een jaar of 17, een ambitieuze dressuuramazone met honger naar meer. Ik droomde ervan om een hele goede dressuuramazone te worden, maar ja, dan moet je ook een paard hebben wat dit in zich heeft. Mijn toenmalige paard Sandokan was een Gelders paard, heel lief, waar ik echt op heb leren paardrijden. Hij was echt een tank, dus hoge dressuur zat er niet in. Ik deed het niet slecht hoor met hem, want ik was M startgerechtigd. De basis had ik al, nu nog een goed paard.

Mijn moeder zag een advertentie in de Hoefslag: “te koop 7-jarige vosruin met goede gangen, vader Eros (het bekende Amor bloed). Niet geschikt voor beginnend ruiter.” Nou dat leek wel wat, dus moeders een afspraak gemaakt voor een bezichtiging en rijden.

Een mooi paard was het zeker en hij had hele goede gangen. Je leek wel te zweven in de draf, zo gooide hij op. Er was wel een keertje een klein protest, maar dat wuifde ik maar snel weg, ik was allang verkocht. De eigenaar vond dat ik ook goed op Uros reed en mijn instructrice was ook enthousiast. De koop was dus snel gedaan.DSC08156

Uros werd gebracht toen het open dag was op de manege en hij was voor de gelegenheid mooi ingevlochten. Ik was echt dolblij met mijn nieuwe paard. Dat Uros niet bepaald de makkelijkste was daar kwam ik al snel achter. Hij kon echt heel goed steigeren en dan niet even, nee, soms wel 15 keer achter elkaar. Hij wilde dan echt niet meer verder lopen en gaf soms ook nog de vreselijkste bokken. Ik zat echt op een “gestoorde gek”. Soms werd ik dan echt bang en liet hem maar gewoon zijn gang gaan tot hij ermee op hield. Sommige instructeurs vonden dan dat ik hem harder moest aanpakken. Maar mijn gevoel zei toch iets anders.

Wonderwel ben ik er nooit afgevallen en dat is denk ik mijn grote geluk geweest. Hij accepteerde mij wel als zijn baas en ruiter. In de wedstrijdsport deden we het eigenlijk heel goed samen. We hebben vele winstpunten en prijzen behaald. Vooral op de buitenconcoursen scoorde hij hoog. Daar voelde hij zich niet opgesloten en ook buitenritten kon je best met hem maken.DSC08160

Dat Uros echt een heel lastig paard was en al bij een paar topruiters geweest was daar kwam ik later pas achter. Iemand vertelde mij dat ze niet snapte dat ze destijds Uros aan zo’n jong grietje als ik verkocht hadden. Hij was levensgevaarlijk, zo constateerde een bekende dressuuramazone. Toen ik later bij toeval een les van een andere zeer bekende dressuuramazone volgde herkende ze Uros meteen. “De rotzak” noemde ze hem nog een keer in de les, want Uros deed niets zonder zich eerst even te verzetten. Ze vertelde ook dat het een heel goed paard was en dat hij voor “veel geld” verkocht was aan een man die wel onder de indruk van hem was. Blijkbaar kon hij er ook niet mee overweg en uiteindelijk is Uros bij mij terecht gekomen. Eigenlijk is het natuurlijk van de zotte dat een 7-jarig paard al zoveel eigenaren heeft gehad. Er is dan wel degelijk iets aan de hand.

DSC08167

Dat ik een speciale band had met dit paard bleek wel toen ik een keer een week op vakantie was. Bij terugkomst was hij sterk vermagerd en had heel de week niet gegeten. Gelukkig begon hij weer te eten toen ik er weer was. We hebben veel meegemaakt samen, grote triomfen maar ook diepe dalen, want dat gestoorde gek gedrag stak regelmatig de kop op. Eigenlijk was het natuurlijk niet normaal dat een paard zo doet, dan moet er toch iets aan de hand zijn. Toen der tijd moest je parade rijden voor de prijsuitreiking. Dit was echt een ramp, Uros ging dan altijd flippen, ging om zich heen trappen en bokken naar andere paarden. Doodeng vond ik het. Op een gegeven moment ging ik maar ontheffing vragen voor de parade, want ik zag het niet meer zitten.

Op een gegeven moment mocht ik Z2 gaan starten en toen kwamen de echte problemen. Uros wilde geen vliegende galopwissel springen. Hij sprong hem wel maar dat ging altijd in combinatie met een bok. Misschien dat mijn instructeur het hem kon leren ?

DSC08182

Zodoende ging Uros daar naartoe voor training. Dat is hem fataal geworden. Ik werd op een dag op mijn werk gebeld dat het niet goed ging met mijn paard, of ik wilde komen. Ik kreeg meteen een onbehaaglijk gevoel. Het was inderdaad helemaal niet goed. Ze gooide het op het Rhinovirus, maar ik denk achteraf dat er daar “iets” in hem geknapt is. De volgende dag heb ik Uros in moeten laten slapen.

Eigenlijk vind ik dit een supertriest verhaal. In al die jaren heeft er nooit iemand mij echt kunnen helpen met het gestoorde gedrag van Uros. Wel scheelde het van wie ik les had. Op een manege in Eindhoven leerden we vooral voorwaarts neerwaarts rijden. Daar deed Uros het goed op.

Ook mijn toenmalige instructrice begeleidde mij goed. Zij dacht wel dat Uros een rugprobleem had vanwege zijn gedrag en zodoende ging ik naar een bekende paardenkliniek, maar daar konden ze niks bijzonders vinden. Wel hadden ze hem een soort injectie gegeven waardoor hij wat rustiger zou moeten worden. Ik denk dat het een soort “pijnstiller” was. Echt een goed gevoel hield ik er dus ook niet aan over.DSC08186

Je zou verwachten dat juist de “topinstructeurs” hadden moeten zien dat dat paard ergens last van gehad moet hebben. Of in ieder geval zijn gedrag serieus onder de loep moesten nemen. Nee hoor, het is gewoon een rotzak en daar is de kous mee af. Als hij echt een rotkarakter gehad zou hebben was hij in de omgang ook niet lief geweest, lijkt me. Met zulke paarden moet je gewoon op een speciale manier omgaan. Teveel druk kunnen ze niet aan, dan flippen ze en maken zichzelf gek. Dit paard was in zijn vroege jeugd duidelijk overvraagd en zodra je iets van hem vroeg wat die herinnering naar boven haalde was het foute boel. Misschien heeft hij als veulen ook iets naars meegemaakt en is er iets heel erg fout gegaan in het bepalen van de rangorde. Hij voelde zich n.l . snel in het nauw gedreven. DSC08163

Als ik de kennis had gehad die ik nu heb was ons heel veel ellende bespaard geweest. Gedragstraining maar ook vooral een specifieke lichaamstraining. Uros was namelijk een lang paard en licht overbouwd. Zo’n lichaam moet heel systematisch getraind worden, anders kan het de druk niet aan. Neem dan ook nog verkeerd aangeleerd gedrag erbij en je hebt de poppen aan het dansen.

UrosHet is in deze tijd heel erg nodig dat ruiters zich bewust worden van het gedrag van hun paard en van henzelf. Maar vooral wat ze er zelf aan kunnen doen. Bij wie kunnen ze terecht voor goede hulp en advies. Paardrijden moet leuk zijn en niet bestaan uit angst en frustratie omdat je niet gehoord of gezien wordt. Intuïtie speelt hierin een grote rol. Als iets voor jou niet goed voelt is dat meestal ook zo.

Voor mij en mijn paard was het in ieder geval te laat. Talent van paard en ruiter zijn verloren gegaan door onmacht, frustratie, angst maar vooral onwetendheid. Het wordt tijd voor een ommekeer in het omgaan en rijden met paarden.

Als ik dit plaatje zie dan krijg ik het “gevoel” dat Uros altijd wilde vechten om te “overleven”. Als je iets moet doen wat je niet wilt, kunt of begrijpt. Een hoge mate van paardenintelligentie. Uros had mensenogen werd wel eens gezegd.

Ook besef ik nu dat Uros op een gegeven moment aan het einde van zijn kunnen was.Zowel lichamelijk als geestelijk. Keer op keer heeft hij geprobeerd om dit duidelijk te maken naar mij en naar de mensen om hem heen.

Helaas waren mijn ambities op dat moment belangrijker dan het welzijn van mijn paard. Ik hoop met dit verhaal veel mensen te kunnen bereiken waardoor je het paardrijden op een andere manier gaat beleven.

Mijn dank gaat dan ook naar dit paard die zoveel voor mij betekent heeft en een andere visie op paarden heeft meegegeven.DSC08187Want laten we eerlijk zijn : een paard moet maar van alles en nog wat van ons, misschien zijn wij wel die “gestoorde gekken”.

Comments are closed.